Radivoje Jovanović 1951–2013

Nie zapomniałem o Tobie!!!! A jak mógłbym??? Postanowiłam po prostu nie rozmawiać o Tobie, nie wspominam o Tobie, trzymam Cię jako największy skarb ukryty w moim sercu i nie ma o nim zapomnienia, tylko ja znam drogę i idę tam, kiedy tylko Cię pragnę.!!!! Mówią, że to minie...mówią, że boli mniej,,,,mówią,,ale nie ustępuje znacznie bardziej i z każdym dniem boli bardziej... dni mijają, życie mija, ale ból nie mija, staje się silniejszy i nie ma lekarstwa... W moim sercu wszystko jest takie samo, nadal tam jesteś, tęsknię za tobą, rany bolą coraz bardziej,,,nie ma czasu, który uśmierzy ból, ani czas nie zabierze serca tego, o czym marzy serce z,,,I mija kolejny rok bez Ciebie i słyszę otwieranie bramy i pisk Astry, że zostawiasz ją w garażu, który zawsze jest pusty....nie ma Cię, nie ma Astry, wszystko jest puste,,oprócz bólu, on jest zawsze tam,,,przemienia Cię,,,