Nikola Živanov 1934–2018

ТАТО, тато мој, чекам да дојде мај. И мај повторно тажен, јоргованот ти процвета, оревот ти лиснат. Тажна мај, хармоника свиреше на твојот роденден. Очите, огледалото на душата, повторно плачат. Не ме боли разделбата, боли таа прегратка која беше последна во мај. Илија ми вели не плачи мамо, дедо ќе се врати со кола од рај, не се секирај, Надја тивко трпи, ти пишува честитки, носи подароци од екскурзијата. Тажна мај, ми недостигаш бескрајно, ти недостигаш! Ме болат сите зборови што се обидувам да ги паметам засекогаш. Ме болат спомените, кои ме тапкаат по грбот и ме тераат постојано да се навраќам наназад. Не боли разделбата, боли КРАЈОТ. Вашата ќерка Лидија со семејството.