Радмила Миладиновић 1951–2017

Мила моја мајко, да беше жива, денес ќе прославевме прекрасен ден, твојот роденден, но бидејќи те нема, имам само спомени и голема тага... Денес, кога требаше да биде убав ден, јас сум тажен, најтажен. ТЕ нема, МАЈКО... Голема тага, неопислива болка во душата. една голема празнина во срцето... Драга моја мајка, иако те нема, ти благодарам секој ден што со твојата помош и несебична љубов станав таква каква што сум. Секогаш ме учеше да се борам, да бидам силна, да продолжам понатаму, да чекорам низ овој не толку розов живот, ме научи како да живеам и да сакам. Ти беше моето сè, мојата поддршка, мојата најголема поддршка и мојот единствен вистински пријател во време на неволја. Те бакнувам и те сакам мајка моја. Засекогаш ќе останеш во моето срце, а во моите мисли мајка ми...