Drogi Zeljku
Po prostu zgniotłam się jak bułka tarta
Na dźwięk Twojego imienia, który utknął w gardle
I ku pamięci długiego, zwyczajnego życia
I chociaż mógłbym o wszystkim porozmawiać jeszcze raz
Dlaczego i komu chciałbym werset biednego człowieka
Kiedy nie potrafię nawet wyrazić smutku wielkimi słowami
Nawet nie wiem, jak cię zranić lirycznie
Pękam tak cienka jak lód w klatce piersiowej
I w środku jęczę bezgłośnie Twoje imię
jak mieszkaniec północy przez zamarznięte pole, kiedy wyje.
Na zawsze Twój, Jasno
Pozostałe Wpisy
Жељко Ковачевић (1969–2020)
Ovaj tekst nema kraja, jer se svako novo jutro budi sa ...
tvoja Jasna
Жељко Ковачевић (1969–2020)
Są dni, kiedy czujesz, że idziesz do przodu, i dni, kie...
na zawsze tylko Twoja Jasna
Жељко Ковачевић (1969–2020)
Jesteś nadal obecny w uderzeniach serc tych z nas, któr...
tylko twoja Jovana, Spasoje i Jasna
Жељко Ковачевић (1969–2020)
Są oczy, które zawsze płaczą i serca, które zawsze płac...
Na zawsze tylko Twoja Jasna
Жељко Ковачевић (1969–2020)
I w godzinie bujnego szczęścia
a kiedy smutek przygotow...
tylko twoja Jasna
Жељко Ковачевић (1969–2020)
Tylko ci, którzy pokonali wiatry, które próbowały je za...
wasza najdroższa Jovana i Spasoje
Opublikuj nekrolog lub rocznicę
Szybko i prosto opublikuj wspomnienie o swoich bliskich.