Радмила Миладиновић 1951–2017

Kochanie, nie powiem Ci, że tęsknię, trochę TAK, bo WIEM, że jeszcze się spotkamy i znajdziemy się tam, gdzie teraz odszedłeś... Wiem, że cię zirytowałem i że mnie nie lubisz, ale nie martw się. twoje miejsce zajęły Vicky i Jasa. Ciągle mnie krytykują... Ciągle... A ja ich denerwuję i nie lubią mnie, ale WIEM, że Ty tylko patrzysz na nas z góry i widzisz WSZYSTKO. Dlatego ciągle Ci mówię i chcę Ci to powiedzieć w ten sposób: NIE MARTW SIĘ, BEZPIECZNIE BĘDZIEMY BEZPIECZNI OD WSZYSTKIEGO I WSZYSTKICH. Drogi Bóg da nam siłę, a WY, Brance i Zoran, będziecie nas chronić. Ty wiesz najlepiej, co czujemy i jak jest nam ciężko. Opiekuj się nami, a my będziemy Cię nosić w naszych sercach, aż do ponownego spotkania.