Radivoje Jovanović 1951–2013

Не те заборавив!!!! И како можев??? Само избрав да не зборувам за тебе, не те спомнувам, те чувам како најголемо богатство скриено во моето срце и нема заборавање, само јас го знам патот до таму и одам таму кога те сакам.!!!! Велат дека ќе помине...велат помалку боли,,,, велат,,,ама не поминува многу повеќе и секој ден боли повеќе... поминуваат денови, животот минува но болката не поминува, станува посилна, а нема лек...Во моето срце се е исто, ти си уште таму, ниту ми недостигаш, болката ми одзема повеќе, раните не, времето може да го одземе она што срцето го сонува,,,И уште една година минува без тебе и го слушам отварањето на портата и шкрипењето на Астра дека ја оставаш во гаражата, која е секогаш празна... те нема, нема Астра, се е празно,,, освен болката, тој е секогаш таму,,, те менува,,