Nikola Živanov 1934–2018

ΜΠΑΜΠΑ, ακόμα περιμένω, όταν ακούσω το τραγούδι σου, όταν ακούσω την πόρτα σου να ανοίγει, σε ψάχνω, περιμένω. Φαντάζομαι ότι βγάζεις τον πάγκο, ότι η πύλη είναι πάντα ανοιχτή, ότι είσαι εκεί και περιμένεις τη Nadja από το σχολείο. Φαντάζομαι εσένα και τον Ίλια να κλωτσάς την μπάλα στα γκολ που έκανες με τούβλο μόνος σου. τουλάχιστον θέλει να παίζει όπως εσύ. Μόνο αυτός έχει τα ταλέντα και τα συναισθήματά σου και για το ποδόσφαιρο και για το ακορντεόν. Ξέρω ότι είσαι περήφανος και ότι μας προσέχεις από τον παραδεισένιο χώρο σου. Υπάρχουν όμορφες ιστορίες, αναμνήσεις, ακόμα με χτυπούν στην πλάτη να κοιτάξω πίσω και να κοιτάξω, σε ψάχνω και περιμένω. schnenokle και ας μιλήσουμε για την ιστορία. Λυπάμαι που δεν περίμενες να δοκιμάσεις την αγαπημένη σου ψαρόσουπα, τώρα τη μαγειρεύω τέλεια, θα την απολάμβανες. Περνάει ο καιρός που τίποτα δεν θεραπεύει. Γιατρεύω τον εαυτό μου, κοιτάζω φωτογραφίες και, κλαίω και πάλι φαντάζομαι και περιμένω... Λυδία σου